Kapłaństwo

Kapłaństwo jest przedłużeniem ramion Chrystusowych, błogosławiących, rozgrzeszających, jest ciągłym przepowiadaniem Chrystusowej nauki i uobecnianiem Jego Ofiary. Czynić to mogą jednak tylko powołani, przygotowani i wyświęceni przez Kościół. Powołanie jest łaską, która musi trafić na odpowiedni grunt, aby się przyjęła. Musi być otoczone szczególną troską, mieć odpowiednie środowisko rodzinne i towarzyskie, aby się rozwinęło. Musi być przez samego powołanego do służby strzeżone, aby nie zgasło. O tę szczególną atmosferę i klimat duchowy każe Kościół zabiegać rodzinom powołanych, a wszystkim wiernym każe się modlić o dobrych kapłanów i diakonów.
Pięknie o kapłańskie mój Papież Jan Paweł II: Jakże wielkie znaczenie mają powołania do kapłaństwa i do życia konsekrowanego dla wiecznego zbawienia ludzi! Bóg nieustannie objawia się jako Ojciec za pośrednictwem osób, które słowem i czynem, a czasem nawet męczeństwem poświadczają, że poświęciły się całkowicie służbie braciom . Wzorem dla każdego kapłana jest Jezus Dobry Pasterz, który przyszedł, aby świat miał życie i miał je w obfitości (por. J 10, 10). Przed oczyma Dobrego Pasterza otwierają się niezmierzone horyzonty nowej ewangelizacji.
Istotą duszpasterswa jest przyprowadzanie dzieci i młodzieży do Chrystusa, aby młodzi mogli odkryć, że Chrystus ma wobec każdego z nich konkretny plan miłości. To nie człowiek, to nie księża czy rodzice budzą powołania. Jedynym powołującym jest Chrystus.

Na przestrzeni wieków parafia nie tylko korzystała z pracy kapłanów, ale również dała Kościołowi swoich synów na służbę Bogu i ludziom. W latch trzydziestych dwaj bracia bliżniacy Marcin i Antoni Noskiewicze przyjęli we Włoszech święcenia kapłańskie i resztę swego życia poświęcili pracy misijnej.

O. Kornel Antoni Noskiewicz urodził się 7 czerwca 1907r. w miejscowości Wonieść. Rodzice jego Antoni i Katarzyna mieli 12 dzieci. Po ukończeniu VII klasy gimnazjum Klasycznego w Rogoźnie w roku 1929 zgłasza się do Franciszkańskiej Krucjaty Misyjnej i wyjeżdża do Włoch. Kończy w Asyżu Gimnazjum wstępne do nowicjatu, studiuje filozofię a w Osimo teologię. Święcenia kapłańskie otrzymuje w sierpniu 1935r. W latach 1937 - 1938 odbywa studia medyczno - misyjne. Do roku 1941 pracował w Szkole Specjalnej w Gravino, następnie w Seminarium w Asyżu i Langiana. W latach 1941 - 45 był pomocniczym Kapelanem wojskowym II dywizji Strzelców Pieszych ( 15 tys. żołnierzy) internowanych w Szwajcarii. Od 1945 - 1952 roku pełnił obowiązki Duszpasterza polonijnego w Belgii. Do roku 1952 wraca do Asyżu. W roku 1959 wraca do Polski przebywa początkowo w Lęborku, a następnie w Gdańsku.
Oprócz zwyczajnych zajęć w Kościele i w klasztorze O. Kornel poświęcił się konserwacji franciszkańskich zabytków sztuki. Był zawsze zajęty pracą, dużo czytał. O. Kornel zachorował na przełomie 1975/76 roku. Stan pogarszał się, przebywał w Akademii Lekarskiej w Gdańsku. Na życzenie rodziny przewieziono go z Gdańska do Starego Bojanowa do domu rodzinnego, gdzie tego samego dnia zakończył życie - 3 stycznia 1977r.
Pogrzeb odbył się 7 stycznia 1977 roku w Koncelebrze 19 kapłanów, przewodniczył Wikariusz Prowincji o. Stanisław Frejlich. On też wygłosił Homilię żałobną. W ostatniej drodze śp. Kornela Noskiewicza towarzyszyło 22 Franciszkanów, kilku księży diecezjalnych i dużo wiernych Spoczął w grobie swoich rodziców.

O. Marcin Alojzy Noskiewicz ukończył szkoły w Wonieściu, Poznaniu oraz w Śremie 6 klas Gimnazjum Ogólnokształcącego. Do zakonu wstapił w paździrniku 1925r. Przez dwa lata nowicjatu przebywał we Lwowie, a następnie w Asyżu święcenia kapłańskie otrzymał 8 sierpnia 1933r. W roku 1934 wyjechał na misje do Chin, gdzie przebywał 14 lat. Krótki czas spędził w klasztorze w Brukseli. Za zgodą o. Generała podjął pracę kapłana duszpasterza wśród emigrantów z Polski, zamieszkał w Beverlo-Beringen roztaczając opieką religijną nad skupiskiem polonijnym. Praca ta trwała 30 lat od 1948 - 1978 toku. Zyskała mu wiele sympatii, uznania i przyjaciół. W roku 1978 przechodzi na emeryturę, dokucza mu zdrowie. Leczy się w Poznaniu i w Louivain, wakacje spędza w Starym Bojanowie. Stan zdrowia się pogarsza gwałtownie, mimo dalszego leczenia w szpitalach w Belgi. Na życzenie o. Marcina przewieziono go do Starego Bojanowa gdzie zmarł - 8 stycznia 1980r.
Pogrzeb odbył sie 11 stycznia 1980r. W zakonie przeżył 54 lata w kapłaństwie 45 lat i 5 miesięcy.

W trudnych dla Kościoła latach pięćdziesiątych Bóg powołał do swej służby braci Benona i Franciszka Schirmerów.

Najmłodszym kapłanem, którego wydała tutejsza parafia jest  ks. Mirosław Nowak - ur. 09.05.1960 r. w Starym Bojanowie w rodzinie Ludwika i Marii z domu Kasperska. Szkołę Podstawową ukończył w Starym Bojanowie, średnią w Kościanie. W latach 1980 - 1985 studiuje w Poznaniu. Święcenia kapłańskie otrzymał 23.05.1985 r. rąk Ks. arcybiskupa Jerzego Stroby. Wikariusz w Krotoszynie, Kórniku, Poznaniu oraz Chodzieży. Od 01.10.1999 roku ks. Mirosław jest proboszczem w Parafii pw. św. Marcina w Łaszczynie.

Kapłani pełniący posługę w Parafii.