„Ofiarowanie Jezusa w świątyni” – fresk Giotto di Bondone, 1303-1306,
Kaplica Scrovegnich w Padwie, Italia
Każdy, kto szuka życiowej mądrości, powinien dziś spojrzeć w kierunku owego niezwykłego starca Symeona. Ewangelista odnotowuje, że przyszedł on do świątyni tego dnia, w którym przyniesiono tam małego Jezusa, kierowany przez Ducha. W istocie bowiem to zwięzłe stwierdzenie ujawnia nam cały życiorys Symeona i całą jego wielkość. Oznacza, że od wielu lat, dzień w dzień, wsłuchiwał się w natchnienie Ducha, że je badał, skupiał się na nich, przyjmował je, spełniał i w zgodzie z nimi żył. Stał się – jeśli tak można powiedzieć – niczym sejsmograf, wyczulony na najdrobniejsze natchnienie, gotowy zadrżeć przy najmniejszym poruszeniu Ducha. Oto największa życiowa mądrość. Oto droga proroków. Obudził się tego ranka i wiedział, że ma iść do świątyni. Gdyby nie uczył się takiego wsłuchiwania w wolę Boga od lat, gdyby ją ignorował, tego jednego dnia przegapiłby spotkanie z Mesjaszem i zmarnowałby całe życie …
Panie Jezu, Ty mówisz do mnie nieustannie przez Twojego Świętego Ducha i nieustannie wzywasz mnie do wierności Twoim natchnieniom. Pragnę być Bogu ofiarowany w świątyni Twojego przebitego na krzyżu Serca. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen
Po lewej stronie, artysta umieścił Józefa i Marię. Józef trzyma jeszcze gołębie w ręku. Maria ma wyciągnięte ręce ku Symeona i prawdopodobnie właśnie przekazała Jezusa w ręce starca. Za Symeonem stoi prorokini Anna. Została przedstawiona jako stara przygarbiona kobieta ze zmęczoną, zaznaczoną bruzdami twarzą. Nad postaciami, po prawej stronie, widać anioła trzymającego gałązkę trójlistnej koniczyny, będącej symbolem Trójcy.