Położenie

Parafia pw. św. Bartłomieja w Starym Bojanowie leży na prawym brzegu doliny Samicy, na wysokości 75–90 m n.p.m., ok. 4 km na wschód od Śmigla (woj. wielkopolskie), i liczy około 1800 mieszkańców. Pod względem administracji kościelnej Stare Bojanowo należy do dekanatu śmigielskiego w archidiecezji poznańskiej. W skład parafii wchodzi całe terytorium wsi Stare Bojanowo, kilka rodzin z Olszewa oraz – od 1 marca 2004 roku – Parsko (folwark).

Na terenie parafii znajdują się dwie świątynie, które dla mieszkańców są nie tylko miejscem kultu religijnego, ale również księgą dziejów parafii.

Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja Apostoła

Obecny kościół parafialny pw. św. Bartłomieja Apostoła przy ul. Głównej 33 zbudowano w stylu neogotyckim w 1849 roku, a murowaną wieżę dobudowano w 1900 roku.

Jest to budowla jednonawowa z wieżą w fasadzie. Ma trójboczne prezbiterium z neogotyckim sklepieniem i ostrołukowe okna z witrażami. Wieża jest zwieńczona hełmem i ma neogotycki dzwon. Choć kościół nie należy do zabytków, można w nim znaleźć godne uwagi pamiątki z przeszłości.

Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja Apostoła
Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja Apostoła

We wnętrzu znajdują się fragmenty dekoracji ołtarza z początku XVIII wieku. Z rzeźb na uwagę zasługują dwa późnobarokowe aniołki z ok. XVII wieku i krucyfiks z początku XIX wieku.

Prezbiterium jest zamknięte trójbocznie, zakrystia znajduje się od południa, a kruchta od północy. Okna są ostrołukowe, a w oknach prezbiterium są witraże.

Wnętrze kościoła św. Bartłomieja
Wnętrze kościoła św. Bartłomieja

Kościół przechowuje dwa relikwiarze w stylu regencji z II ćwierci XVIII wieku, trybowane z blachy miedzianej.

Warto też zwrócić uwagę na naczynia liturgiczne, a wśród nich kielich z czaszą z około połowy XVII wieku, kielich z nodusem i stopą z II połowy XVIII wieku oraz mosiężny kociołek do wody święconej z przełomu XVIII i XIX wieku. Spośród szat liturgicznych wyróżniają się ornaty – dwa białe, dwa czerwone i jeden zielony – z tkanin z II połowy XVIII wieku.

Zabytkowe relikwiarze
Zabytkowe relikwiarze

Kościół filialny pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus

Parafia użytkuje również drugi kościół – pw. św. Teresy, przy ul. Głównej 64. Świątynia ta została przejęta w administrowanie przez parafię rzymskokatolicką po zborze ewangelicko-unijnym w 1945 roku, a na własność parafia otrzymała ją w 1989 roku.

Kościół zbudowano w 1905 roku w stylu neogotyckim, na podmurówce z ciosów kamiennych. Poświęcił go 2 listopada 1908 roku superintendent z Poznania dr Johannes Hesekiel. Jest to budowla jednonawowa z węższym i niższym od nawy prezbiterium oraz wieżą z hełmem w stylu neobarokowym.

Przed kościołem rosną klon pospolity o obwodzie 265 cm i wysokości ok. 18 m oraz dąb szypułkowy o obwodzie 345 cm i wysokości ok. 18 m.

Kościół filialny pw. św. Teresy
Kościół filialny pw. św. Teresy

W 2003 roku przebudowano prezbiterium kościoła pw. św. Teresy, tak aby spełniało wymogi liturgiczne Soboru Watykańskiego II.

Remont objął wykonanie nowej marmurowej posadzki, witraża i płaskorzeźby, renowację figury Pana Jezusa oraz wykonanie z drewna dębowego ołtarza, ambony, krzyża, sedilii i ołtarzy bocznych. Odrestaurowano również zabytkowe malowidła na suficie świątyni.

Prezbiterium kościoła św. Teresy
Prezbiterium kościoła św. Teresy

Cmentarz parafialny

Cmentarz parafialny w Starym Bojanowie powstał prawdopodobnie razem z pierwotnym kościołem parafialnym i jest położony wokół świątyni św. Bartłomieja.

Ma powierzchnię 0,30 ha. Znajdują się tu nagrobki z I i II połowy XX wieku, a całość otacza ażurowy mur ceglany.

Cmentarz parafialny
Cmentarz parafialny

W zachodniej części cmentarza znajduje się murowana, otynkowana kapliczka kryta dachówką. Wewnątrz stoi kamienna rzeźba Pana Jezusa o wysokości ok. 1,5 m.

Figura Pana Jezusa w kapliczce na cmentarzu
Figura Pana Jezusa w kapliczce na cmentarzu

Plebania

Plebanię zbudowano na początku XX wieku. To murowany, otynkowany budynek parterowy z użytkowym poddaszem, ustawiony kalenicowo i nakryty dwuspadowym dachem z dachówki.

Plebania
Plebania

W ogrodzie przy probostwie 14 czerwca 2008 roku postawiono krzyż.

Krzyż w ogrodzie przy probostwie
Krzyż w ogrodzie przy probostwie

Kapliczki i figury przydrożne

Kapliczka jubileuszowa

Przy skrzyżowaniu ulic Głównej i Dworcowej stoi przydrożna kapliczka, wzniesiona na Jubileusz 2000-lecia narodzenia Syna Bożego jako wotum wdzięczności za przyjście Mesjasza – Zbawiciela Świata.

Podstawa kapliczki jest murowana, a górna część wykonana z drewna dębowego. W jej centralnej części, za szybą, znajduje się wizerunek Matki Najświętszej z Dzieciątkiem, a niżej biały różaniec. Całość zdobią białe i czerwone kwiaty i oświetlają żarówki. U stóp kapliczki tli się światło z Betlejem, a na części murowanej umieszczono znak jubileuszowy.

Kapliczka jubileuszowa
Kapliczka jubileuszowa

Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem

Przy ul. Głównej 73 stoi figura przydrożna. Na nowszej kolumnie o wysokości ok. 2,8 m umieszczono kamienną rzeźbę Matki Bożej z Dzieciątkiem z XIX wieku, o wysokości ok. 1,2 m.

Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem
Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem

Kapliczka z 1862 roku

We wsi znajduje się też murowana, otynkowana kapliczka słupowa wzniesiona w 1862 roku. W prześwicie umieszczono metalowy krucyfiks, a na cokole widnieją data 1862 i monogram AW JW.

Kapliczka z 1862 roku
Kapliczka z 1862 roku