Proboszczowie, którzy pracowali w naszej parafii – od najnowszych do najdawniejszych. Kliknij nazwisko, aby przejść do biogramu; zdjęcia powiększają się po kliknięciu.

  1. ks. Piotr Kufliński od 2010
  2. ks. Paweł Morasz 2002–2010
  3. ks. Tomasz Morasz 1996–2002
  4. ks. Stanisław Pietraszek 1991–1996
  5. ks. Zygmunt Lewandowski 1987–1991
  6. ks. Andrzej Szczeszyński 1983–1987
  7. ks. Jan Gronkiewicz 1975–1983
  8. ks. Józef Garstka 1957–1975
  9. ks. Józef Nowak 1951–1957
  10. ks. Julian Górecki 1947–1951
  11. ks. Tadeusz Mnichowski 1946–1947
  12. ks. Wacław Szurmiński 1945–1946
  13. ks. Stanisław Klemt 1921–1945
  14. ks. Adalbertus Grühn 1905–1921

Ks. Piotr Kufliński

od 2010

Ks. Piotr Kufliński, proboszcz od 2010 roku
Ks. Piotr Kufliński, proboszcz od 2010 roku

Proboszcz parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła w Starym Bojanowie od 2010 roku.

Ks. Paweł Morasz

2002–2010

Ks. Paweł Morasz podczas Mszy Świętej
Ks. Paweł Morasz podczas Mszy Świętej

Ks. Paweł Morasz, ur. 1961 r., pochodzi z Rogalinka. Po maturze, którą złożył w 1980 roku w Poznaniu, przez 2 lata pracował w Przedsiębiorstwie „Dom Książki”. W 1982 roku wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, święcenia kapłańskie przyjął z rąk ks. Arcybiskupa Jerzego Stroby 20 maja 1988 r. Jako wikariusz pracował w następujących parafiach:

  • 1988–1990 – pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Kostrzynie Wielkopolskim,
  • 1990–1993 – pw. Świętych Aniołów Stróżów w Poznaniu,
  • 1993–1999 – pw. Świętego Krzyża w Szamotułach,
  • 1999–2002 – pw. św. Józefa w Lesznie.

W roku 2005 wprowadził cotygodniową sobotnią adorację Najświętszego Sakramentu. Jesienią 2006 r. zawiązała się grupa kilkunastu mężczyzn, którzy przed laty pełnili służbę ministrancką. Z tej grupy w 2008 roku ks. Arcybiskup Stanisław Gądecki mianował dwóch Nadzwyczajnych Szafarzy Eucharystii. W 2006 r. rozpoczęła się akcja Parafialnego Czytania Pisma Świętego. W 2007 r. z inicjatywy młodzieży powstała parafialna strona internetowa. W 2008 r. powstała męska Róża Żywego Różańca.

Prace remontowe i inwestycje:

  • 2003 – remont probostwa,
  • 2003–2007 – generalny remont kościoła św. Teresy (nowy ołtarz, ołtarze boczne, ambona, krzyż i witraż w prezbiterium, płaskorzeźba przy tabernakulum, posadzka, malowanie, ogrzewanie, dzwon, rynny i okna zewnętrzne),
  • 2005 – rozbiórka części zabudowań gospodarczych,
  • 2007 – nowy sztandar dla Żywego Różańca,
  • 2008 – nowy krzyż przy probostwie oraz generalny remont domu katechetycznego (dach, elewacja zewnętrzna, instalacja elektryczna, malowanie, posadzka i wyposażenie),
  • 2009 – nowe ogrodzenie wokół probostwa i domu katechetycznego; rozpoczęcie prac związanych z poszerzeniem cmentarza parafialnego,
  • 2010 – brama i chodnik do kościoła św. Bartłomieja i na cmentarz.

Dekretem z dnia 31 lipca mianowany proboszczem parafii pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego Kapłana w Czarnkowie.

Ks. Paweł Morasz przy ambonie
Ks. Paweł Morasz przy ambonie

Ks. Tomasz Morasz

1996–2002

Ks. Tomasz Morasz
Ks. Tomasz Morasz

Ks. Tomasz Morasz, ur. 1957 r., pochodzi z Rogalinka. Po ukończeniu Technikum Łączności w Poznaniu wstąpił w 1978 roku do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie otrzymał 24.05.1984 roku w Katedrze Poznańskiej. Jako wikariusz pracował w parafiach: pw. św. Marcina w Kępnie (1984–1986), pw. Miłosierdzia Bożego w Poznaniu (1986–1994) oraz pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Nowym Tomyślu (1994–1996). W latach 1996–2002 był proboszczem parafii pw. św. Bartłomieja w Starym Bojanowie.

Podczas pracy duszpasterskiej ks. Tomasz Morasz w 1998 r. przeprowadził prace remontowo-renowacyjne w kościele św. Bartłomieja (elewacja zewnętrzna, odnowienie ołtarzy i malowanie wnętrza świątyni), w 1999 r. ułożono kostkę brukową wokół kościoła św. Bartłomieja i nowy chodnik w ogrodzie probostwa. 20 lutego 2000 r. założył Parafialny Chór „Jubileuszowy”, natomiast 11 września 2000 r. Scholę Dziecięcą. Z inicjatywy ks. proboszcza 24 grudnia 2000 r. została postawiona i poświęcona na posesji p. Urszuli Dudziak przydrożna kapliczka. W 2001 r. przeprowadził remont wieży kościoła św. Teresy i przygotował plany remontu wnętrza kościoła. Przeprowadził też remont probostwa (malowanie, nowe okna i instalacja gazowa). Organizował „Wakacje z Bogiem” dla dzieci i ministrantów w Wieleniu i Zaniemyślu.

25 października mianowany proboszczem parafii pw. św. Józefa w Lesznie, a 1 lipca 2009 r. objął parafię pw. Chrystusa Dobrego Pasterza w Poznaniu.

Ks. Tomasz Morasz przy ołtarzu
Ks. Tomasz Morasz przy ołtarzu

Ks. Stanisław Pietraszek

1991–1996

Ks. Stanisław Pietraszek
Ks. Stanisław Pietraszek

Ksiądz Stanisław Pietraszek urodził się 15.02.1953 r. w Lamkach koło Ostrowa Wielkopolskiego. Tam też uczęszczał do szkoły podstawowej. W 1968 roku rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie w 1972 roku złożył egzamin dojrzałości. W tym samym roku wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął 20 maja 1978 r. w Katedrze Poznańskiej. Jako wikariusz pracował kolejno w następujących placówkach: Zaniemyśl, Kępno, w Poznaniu w parafii Bożego Ciała oraz w Chodzieży.

Z dniem 1 lipca 1991 roku ks. Stanisław Pietraszek powołany został na pierwszą samodzielną placówkę do Starego Bojanowa, gdzie przez wszystkie lata swojej posługi duszpasterskiej cieszył się ogromną sympatią i poparciem parafian. W czasie pobytu w Starym Bojanowie dużo czasu poświęcił trosce o świątynie parafialne. W obydwu kościołach wymieniona została aparatura radiofonizacyjna i instalacja elektryczna, dokonano montażu ogrzewania. Z powodzeniem kontynuował prace remontowe przy kościele św. Bartłomieja: odmalowano jego wnętrze, odwilgocono go oraz dokonano gruntownego remontu zakrystii. Niezbędne prace wykonano również w kościele św. Teresy i przy dojściu do niego. Osuszono cmentarz i zakupiono chłodnię do domu pogrzebowego.

Z dniem 1 grudnia 1996 r. ks. Stanisław Pietraszek powołany został do objęcia parafii w Drobninie, gdzie pełni posługę do dnia dzisiejszego.

Ks. Stanisław Pietraszek przy ołtarzu
Ks. Stanisław Pietraszek przy ołtarzu

Ks. Zygmunt Lewandowski

1987–1991

Ks. Zygmunt Lewandowski
Ks. Zygmunt Lewandowski

Ksiądz Zygmunt Lewandowski urodził się 30.03.1949 roku w Koziegłowach koło Poznania. Był jednym z siedmiorga dzieci Ludwika i Henryki z domu Szczepaniak. Szkołę podstawową ukończył w 1963 roku i rozpoczął dalszą naukę w IV Liceum Ogólnokształcącym w Poznaniu. W latach 1967–1974 odbywał studia w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu. W październiku 1968 roku powołany został do wojska. Dwa lata służył w jednostce kleryckiej w Bartoszycach w woj. olsztyńskim. W 1970 roku powrócił do seminarium i kontynuował dalszą naukę. Na zakończenie piątego roku studiów obronił pracę magisterską z liturgiki i otrzymał stopień magistra teologii. Święcenia kapłańskie przyjął w Poznaniu w dniu 24 maja 1974 roku z rąk abpa Antoniego Baraniaka.

Jako wikariusz pracował w następujących placówkach: Przeźmierowo, Przemęt, Poznań – parafia pw. św. Jana Vianneya. W tych placówkach ks. Zygmunt Lewandowski sprawował funkcję opiekuna służby liturgicznej ołtarza, organizował szkolenia dla lektorów, prowadził rekolekcje dla ministrantów diecezji poznańskiej. Organizował również liczne obozy i wyjazdy rowerowe dla tych grup.

Z dniem 1 sierpnia 1987 roku ks. Zygmunt Lewandowski powołany został na pierwszą samodzielną placówkę do Starego Bojanowa, gdzie zyskał sympatię mieszkańców i cieszył się ich zrozumieniem. Z jego inicjatywy powstał „Żywy Różaniec”, Parafialna Rada Młodych oraz Krucjata Eucharystyczna. Sprawował opiekę nad służbą liturgiczną ołtarza. W czasie pobytu w tutejszej parafii dużo czasu poświęcił trosce o świątynie parafialne. Przystąpił do licznych prac remontowych przy obydwu kościołach, m.in. dokonał remontu dachu kościoła św. Bartłomieja, przeprowadzono w nim renowację witraży, założono nowe nagłośnienie w kościele św. Teresy, który dzięki jego staraniom parafia otrzymała na własność. Wiele troski wymagały również budynki będące w posiadaniu parafii, które po przeprowadzeniu niezbędnych remontów i modernizacji zaadaptowano na dom pogrzebowy i salki katechetyczne.

Z dniem 1 lipca 1991 roku ks. Zygmunt Lewandowski powołany został do objęcia parafii pw. św. Wawrzyńca w Koźminie, gdzie pracuje do dziś.

Wyjazd rowerowy – z czasów posługi ks. Zygmunta Lewandowskiego
Wyjazd rowerowy – z czasów posługi ks. Zygmunta Lewandowskiego

Ks. Andrzej Szczeszyński

1983–1987

Msza św. prymicyjna ks. M. Nowaka, z prawej ks. Andrzej Szczeszyński
Msza św. prymicyjna ks. M. Nowaka, z prawej ks. Andrzej Szczeszyński

Ksiądz Andrzej Szczeszyński urodził się 29.12.1946 roku w Poznaniu, jako syn Zygmunta i Heleny z domu Zaporowska. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Poznaniu. Egzamin dojrzałości zdał w 1965 roku w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. W tym samym roku rozpoczął studia w Arcybiskupim Seminarium Duchownym i Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Sakrament kapłaństwa przyjął 20 maja 1971 roku w Katedrze Poznańskiej z rąk abpa Antoniego Baraniaka.

Odtąd kolejno pracował jako wikariusz-współpracownik w następujących placówkach: Wonieść, Kiekrz, Skalmierzyce, Lwówek, Murowana Goślina, Międzychód i Krotoszyn.

Z dniem 20 lutego 1983 roku został powołany na stanowisko proboszcza parafii w Starym Bojanowie. W czasie pobytu na tutejszej placówce ks. Andrzej Szczeszyński poszerzył cmentarz parafialny oraz rozpoczął kapitalny remont wieży kościoła św. Bartłomieja.

W 1987 roku został przeniesiony na drugą samodzielną placówkę proboszczowską do Wielowsi, w dekanacie koźmińskim, wówczas jeszcze w granicach archidiecezji poznańskiej, dziś natomiast archidiecezji kaliskiej, gdzie pozostaje do chwili obecnej.

Ks. Jan Gronkiewicz

1975–1983

Ks. Jan Gronkiewicz podczas uroczystości parafialnej
Ks. Jan Gronkiewicz podczas uroczystości parafialnej

Ksiądz Jan Szczepan Gronkiewicz urodził się 25 grudnia 1925 r. w Obornikach Wlkp. Rodzice: ojciec Józef i matka Karolina z d. Drabik. W chwili wybuchu II wojny światowej miał ukończoną 7-klasową szkołę podstawową w Obornikach. Tam też przebywał podczas okupacji, pracując jako murarz. Po wojnie uczył się w Ogólnokształcącym Gimnazjum w Obornikach, potem kontynuował naukę w Liceum dla Dorosłych Związku Nauczycielstwa Polskiego w Poznaniu, gdzie w dniu 19 lutego 1948 r. zdał egzamin dojrzałości.

W październiku 1948 r. rozpoczął studia w seminarium duchownym w Gnieźnie. Po czteroletnich studiach teologicznych w Poznaniu ks. Jan otrzymał święcenia kapłańskie w farze poznańskiej z rąk ks. biskupa Franciszka Jedwabskiego, w dniu 27 maja 1954 r. Ks. Jan Gronkiewicz swoją pracę duszpasterską rozpoczął od wikariatu w Grabowie nad Prosną. Z dniem 18 grudnia 1956 r. został przeniesiony na wikariat do parafii pw. św. Antoniego w Poznaniu-Starołęce, gdzie proboszczem był ks. Lucjan Walter.

Od 15 czerwca 1970 r. objął w administrowanie parafię w Lutomiu, natomiast z dniem 2 lipca 1975 r. został administratorem parafii Stare Bojanowo. Miał też ks. Jan swoje ambicje naukowe. W dniu 31 marca 1970 r. otrzymał zgodę ks. arcybiskupa Baraniaka na zapisanie się na kurs licencjacki w Poznaniu; stopień licencjata uzyskał w dniu 8 czerwca 1973 r. W dniu 23 listopada 1977 r. otrzymał zgodę wikariusza kapitulnego ks. biskupa Mariana Przykuckiego na odbycie roku doktoranckiego na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W dniu 26 kwietnia 1982 r. zdobył stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego, na podstawie pracy „Ustrój szpitalnictwa kościelnego w diecezji poznańskiej do początków XX wieku”.

Trapiły go też choroby. Dziekan śmigielski pismem z dnia 16 października 1978 r. powiadamia Kurię, że ks. Gronkiewicz zachorował na zawał serca i znalazł się w szpitalu przy ul. Lutyckiej w Poznaniu. Zawiadamia też o konieczności pobytu ks. Jana w sanatorium w Inowrocławiu oraz o tym, że po powrocie z sanatorium ks. Gronkiewicz przedstawił dziekanowi zwolnienie lekarskie na okres pół roku. W aktach personalnych ks. Jana Gronkiewicza jest jego pismo z tą samą datą do ks. abpa Stroby, z prośbą o przeniesienie w stan spoczynku. Dekret księdza arcybiskupa Stroby z dnia 14 marca 1983 r. przenosi ks. Jana Gronkiewicza w stan spoczynku i wyraża zgodę na jego zamieszkanie w Domu Księży Emerytów w Poznaniu.

Po 19 latach przebywania w Domu Emerytów ks. Jan Gronkiewicz zmarł w dniu 16 marca 2002 r. Pogrzeb odbył się na cmentarzu parafialnym w Obornikach Wlkp. w dniu 19 marca 2002 r. Pochowany został, zgodnie z życzeniem wyrażonym w testamencie, „obok grobu śp. ks. Henryka Pankowskiego, który mnie wspierał w czasie pobytu w Seminarium i był manuduktorem w czasie mojej Mszy św. prymicyjnej”. Uroczystości na cmentarzu poprzedziła Msza św. pogrzebowa w kościele pw. NMP Wniebowziętej, której przewodniczył ks. biskup Zdzisław Fortuniak, kazanie zaś wygłosił ks. prob. Zbigniew Urny.

Ks. Józef Garstka

1957–1975

Ks. Józef Garstka
Ks. Józef Garstka

Ksiądz Józef Garstka urodził się 27.01.1917 r. w Młynkowie, powiat Czarnków. Był synem Michała i Józefy z domu Kowal. Po ukończeniu w 1931 roku siedmiowydziałowej szkoły powszechnej w Młynkowie wstąpił do Małego Seminarium Księży Misjonarzy w Ninie, które ukończył w 1938 roku. W czasie wojny został wraz z rodzicami wysiedlony, pracował m.in. jako ślusarz w fabryce Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. W 1944 roku został internowany i wywieziony do obozu Baden w Niemczech.

Po powrocie do kraju w 1945 roku zgłosił się do Seminarium Duchownego. Lata 1945–1950 spędził w Poznaniu i Gnieźnie, przygotowując się do kapłaństwa. Święcenia przyjął w 1950 roku w Poznaniu. Jako kapłan pracował na wikariatach: Bojanowie-Gołaszynie, Czarnymlesie, Zarzewie i Wierzbicy, Zbąszyniu, Murowanej Goślinie oraz Mokronosie.

Z dniem 01.07.1957 roku objął parafię w Starym Bojanowie, gdzie zyskał sympatię miejscowego społeczeństwa. Z inicjatywy ks. Józefa Garstki wykonano szereg prac w obydwu świątyniach. Dokonano m.in. zakupu nowych ławek i bielizny kościelnej oraz doprowadzono elektryczność do kościoła pw. św. Bartłomieja i do probostwa. Poszerzono również cmentarz i założono wokół niego nowe ogrodzenie. Z jego inicjatywy wybudowano dom mieszkalny z dwoma mieszkaniami dla kościelnego i organisty.

Z dniem 01.07.1975 roku ks. Józef Garstka został zwolniony z obowiązków proboszcza w Starym Bojanowie oraz otrzymał bezterminowy urlop zdrowotny. Na skutek podjętych starań powrócił do pracy duszpasterskiej i objął administrację parafii Psarskie. W 1980 roku poprosił o przeniesienie w stan spoczynku. Zwolniony został z dniem 01.07.1980 roku. Po przejściu na emeryturę zamieszkał początkowo w rodzinnym Młynkowie, a następnie przeniósł się do Orchowa. Zmarł nieoczekiwanie w szpitalu w Słupcy 02.06.1987 roku, w 37. roku kapłaństwa.

Ks. Józef Garstka
Ks. Józef Garstka
Ks. Józef Garstka podczas uroczystości
Ks. Józef Garstka podczas uroczystości
Ks. Józef Garstka
Ks. Józef Garstka

Proboszczowie w latach 1945–1957

Ks. J. Górecki, ks. T. Mnichowski, ks. B. Schirmer, ks. J. Nowak – 1956 r.
Ks. J. Górecki, ks. T. Mnichowski, ks. B. Schirmer, ks. J. Nowak – 1956 r.
  • ks. Józef Nowak 1951–1957
  • ks. Julian Górecki 1947–1951
  • ks. Tadeusz Mnichowski 1946–1947
  • ks. Wacław Szurmiński 1945–1946

Ks. Stanisław Klemt

1921–1945

Poświęcenie wspinalni Strażnicy Pożarnej – 20.06.1937 r., ks. Stanisław Klemt z lewej strony
Poświęcenie wspinalni Strażnicy Pożarnej – 20.06.1937 r., ks. Stanisław Klemt z lewej strony

Ksiądz Stanisław Klemt urodził się 16.11.1866 r. w Obrze, powiat Wolsztyn. Święcenia kapłańskie otrzymał 12.03.1892 r., zapewne w Gnieźnie. Od roku 1899 był proboszczem w Lginiu w dekanacie wschowskim, był też dziekanem. Gdy w 1920 roku powstała powojenna granica polsko-niemiecka, Lgiń pozostał w Niemczech, leżąc przy samej granicy. Ks. Stanisław Klemt przeniósł się wtedy do Polski i w roku 1921 został proboszczem w Starym Bojanowie. Był dziekanem emerytowanym i II asesorem dekanatu śmigielskiego, a od roku 1936 I asesorem dekanatu śmigielskiego. Zmarł na początku roku 1945 w nieustalonych okolicznościach.

Artykuł „Śmierć księdza Klemt”: pobierz (PDF).

Ks. Adalbertus Grühn

1905–1921

Ks. Adalbertus Grühn
Ks. Adalbertus Grühn

Ksiądz Adalbertus Grühn urodził się w 1875 roku, święcenia kapłańskie przyjął 25.03.1902 r. Można przypuszczać, że w roku 1905 objął probostwo w Starym Bojanowie. Mieszkał tu z siostrą Amandą do roku 1921. Gdy w roku 1920 powstała powojenna granica polsko-niemiecka, ks. Grühn przeniósł się do Lginia, który pozostał w granicach Niemiec.