Początek dzisiejszej Ewangelii przywodzi na myśl zielone i kwitnące ziemie, zroszone przez wody Jordanu, a także kamienistą pustynię Judei. Oba te miejsca są polem działania Ducha. Tak też powinno być w naszym życiu. Zarówno chwile radości i obfitości, jak też chwile smutku i bólu mają być wypełnione obecnością Bożą. Chrystus kuszony na pustyni nie ulega pokusom. Zemstę diabła znamy z opisu Męki Pańskiej: na krzyżu dokonało się ostatnie kuszenie. Jezus mógł udowodnić, że Jest Synem Bożym, i uniknąć śmierci, ale wtedy życie każdego z na już na zawsze byłoby pustynią, z dala od ożywczych wód Jordanu.
Panie Jezu, nigdy nie powiem: Jeśli jesteś synem Bożym… Wiem, że jesteś Mesjaszem, jedyną nadzieją w pokusach na pustyni mojego serca. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.