W dzisiejszej Ewangelii stoimy na granicy ciemności i światła. Oto kończy się noc i z nastaniem świtu do Jezusa zostaje przyprowadzona pewna kobieta, której życie utknęło w grzechu. Spotkanie nie przypomina spowiedzi: nie został spełniony żaden jej warunek. Nawet nie można mówić o dobrowolności, bo tę biedną kobietę przywleczono przed oblicze Jezusa wbrew jej woli. Tymczasem otrzymuje ona rozgrzeszenie; nawet bez wyznania win, bez uderzenia się w piersi. Dzieje się tak, bo Jezus umiał spojrzeć w jej serce; bo ta kobieta była dla Niego dowodem, że nikt nie jest szczęśliwy w grzechu. Postanowił ją uszczęśliwiać, tak jak chce uszczęśliwiać każdego z nas, gdy złamani przychodzimy do Niego prosić o miłosierdzie.
Panie Jezu Chryste, dziękuję Ci, że każdego dnia jesteś gotów spotkać się ze mną i powiedzieć mi: Idź, lecz odtąd już nie grzesz. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków . Amen.