„Wjazd do Jerozolimy” – fresk Giotto di Bondone, 1303-1306,
Kaplica Scrovegnich w Padwie, Italia
Ewangelia, która ujawnia nam umęczone oblicze Jezusa Chrystusa, dziś rozbłysnęła szczególnie słowami wypowiedzianymi przez Zbawiciela do Szymona Piotra: Modliłem się za ciebie, abyś nie utracił swojej wiary. A ty, kiedy się nawrócisz, umacniaj twoich braci.Jakie to piękne doświadczyć, że Jezus Chrystus jest pierwszym modlącym się o moją wiarę. To On jest jej gwarantem, to On pragnie bym wierzył – bardziej nawet niż ja tego pragnę. Jezus Chrystus wie, że krzyż, który Go czeka, bardzo zgorszy serce Piotra, tak jak każdego z nas gorszy cierpienie, ból, doświadczenie krzyż naszego życia. On wie, jak trudno wytrwać nam pod krzyżem, jak bardzo pragniemy uciec. On wie, że tu waży się sprawa naszej wiary, i dlatego do swojej modlitwy o moją i twoją wiarę dodaje jeszcze niezwykłe, pełne nadziei zdanie: Kiedy się nawrócisz, umacniaj twoich braci. Jedyny warunek nawracania innych, umacniania ich w wierze, to moje osobiste nawrócenie.
Panie Jezu Chryste, nie pozwól mi upaść ani odejść spod krzyża, nie pozwól mi zmarnować owoców Twojej męki ani zasnąć, nie pozwól mi odstąpić od Ciebie. Ty żyjesz i krótujesz na wielki wieków. Amen.
Giotto wiernie odtwarza relację. Z lewej strony Jezus siedzi na ośle i wykonuje gest błogosławieństwa. Za nim kroczą jego uczniowie. Postacie w tej części fresku są statyczne, na ich twarzy brak wyrażanych emocji. Apostołowie majestatycznie wkraczają do miasta.
Naprzeciw Chrystusa wychodzi tłum mieszczan. Giotto w innowacyjny sposób przedstawia wjazd do miasta. Chrystus siedzi na ośle. Zwierzę robi krok do przodu, pod jego racicą leży płaszcz zdjęty przez jednego z mieszczan. Za nim inny wierny właśnie zdejmuje przez głowę zielony płaszcz. Giotto przedstawia tę czynność w połowie jej wykonania. Posuwając się dalej w prawą stronę, kolejna postać również przygotowuje się do zdjęcia szaty, jego ręce właśnie uwalniają się z rękawów. Śledząc fresk z lewej do prawej strony, widz ma wrażenie ruchu do przodu.
Nad głowami procesji widać dwa drzewa oliwne na których młodzi chłopcy usiłują zerwać gałązki oliwne. Narracja jaką stosuje Giotto w następujących po sobie wydarzeniach zmusza go do wykorzystywania podobnych ujęć na różnych freskach. Tak jest z postacią osła, którego wizerunek jest tym samym, na którym wcześniej jego rodzice uciekali do Egiptu (Ucieczka do Egiptu) oraz z bramą jerozolimską przez którą wjeżdża Jezus a powtórzoną we fresku ze sceną drogi krzyżowej (Droga na Golgotę).