Powiększ zdjęcie: Zesłanie Ducha Świętego 2025

„Zesłanie Ducha Świętego” – fresk Giotto di Bondone, 1303-1306,
Kaplica Scrovegnich, Padwa, Italia

Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam rewolucję, jaka dokonuje się w relacji Boga do człowieka. Z jednej strony bowiem trudno mówić, że kochamy Boga, gdy nie wypełniamy przykazań. Z drugiej jednak – wiemy dobrze, że nie jesteśmy w stanie wypełnić przykazań ani żyć w sposób dobry i piękny, jeśli nie poznamy wpierw wielkiej miłości Boga do nas. To prawdziwa rewolucja: odkryć, że nie swoim wysiłkiem ani swoją doskonałością zdobywamy miłość Boga. Bóg wie, że owa doskonałość jest dla nas niedostępna, że nie jesteśmy w stanie żyć tak, by nic nigdy nie można było nam zarzucić. Dlatego jako lekarstwo na naszą ludzką biedę proponuję swoją wielką miłość. To ta miłość ma siłę zmieniać nasze życie. Tylko ta miłość ma moc przemieniać nasze serca. Miłość uzdalnia nas do czynienia dobra. Nie ma tej mocy strach czy poczucie przyzwoitości, moralności, obowiązku. Oto Nowy Testament zapisanym literami Ducha Świętego: Kto poznał miłość Boga, stał się zdolny do dobrego i pięknego życia.

Panie Jezu Chryste, otwieram swoje spragnione serce na dar Twojego Świętego Ducha. Wypełniaj mnie, przenikaj, wylewaj na nie te święte dary, które prowadzą do odkrycia, jak bardzo jestem przez Ciebie kochany. Ty żyjesz i królujesz na wielki wieków. Amen.


Ostatni z 40 fresków namalowanych przez Giotta w kaplicy Scrovegnich należący do cyklu scen przedstawiających życie Joachima i Anny, Marii oraz Chrystusa. Epizod został zaczerpnięty z Dziejów Apostolskich, gdzie wspomina się, iż w 50. dniu po zmartwychwstaniu Jezusa na zebranych w wieczerniku apostołów i Marię zstąpił Duch Święty.

Scena Zesłania Ducha Świętego rozgrywa się w pokoju przypominającym gotycką loggię z trójlistnymi łukami. Na ławkach, w okręgu siedzi dwunastu apostołów. Giotto uzupełnił brak Judasza Maciejem Apostołem, ale zrezygnował z umieszczenia Matki Boskiej, mimo iż zwykle w interpretacji chrześcijańskiej była ona obecna w scenie. Z góry na każdego z zebranych spada w postaci świetlistych promieni Duch Święty. Spośród wszystkich apostołów jedynie Piotr Apostoł kieruje wzrok na widza, zapraszając wszystkich do współuczestniczenia w wydarzeniu.