Posąg Świętego Piotra na placu św. Piotra w Watykanie
Komu oddajemy klucze do swoich domów? Najbliższej rodzinie, przyjaciołom, zaufanym sąsiadom. Ludziom, o których wiemy, że nas nie skrzywdzą, nie okłamią, nie okradną, nie zabiją. Oddać komuś klucze znaczy zaufać mu bezgranicznie. Jezus, przekazując dziś klucze do królestwa niebieskiego Piotrowi, wypowiada właśnie słowa bezgranicznego zaufania wobec człowieka, oddaje mu klucze do swojego domu, lecz bardziej chyba jeszcze klucze do swojego serca. Zdaje się na łaskę i niełaskę człowieka. Oddając Piotrowi klucze do swojego domu, do domu swojego Ojca, wypowiada także ostateczne i wieczne zaproszenie: „Czuj się w niebie jak u siebie w domu”. Skoro oddał nam swoje Ciało i Krew, duszę i bóstwo, swoje kapłaństwo, swój Kościół, swoją Matkę, czemuż by nie miał dać nam także swojego domu.
Panie Jezu Chryste, Ty wiesz, jak niegodny jestem zaufania, które mi okazujesz. Dziś, podobnie jak Piotr, wypowiadam te proste słowa: Ty wiesz o wszystkim. Ty wiesz, że Cię kocham! Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.