Czasem i my doświadczamy podobnej sytuacji w życiu, gdy mistrz przychodzi do ucznia. Być może zdarzyło się nam prosić kogoś młodszego o pomoc w użyciu smartfonu czy komputera. Jak się wtedy czujemy? Trochę zawstydzeni? Pokornie prosić potrafią ludzie wielcy. Bez wątpienia Jezus jest tego najdoskonalszym wzorem. W dzisiejszej Ewangelii Mistrz prosi aż dwukrotnie ucznia. Jak ujmująco brzmią słowa: Zgódź się… Przecież Jezus mógł mężczyźnie. który całe dorosłe życie chodził w szorstkiej skórze wielbłąda, mieszkał na pustyni, jadł, co sam znalazł, stanowczo nakazać: „Zrób to”. W Jezusie pokora spotyka się z niezwykłą delikatnością, która niczego nie narzuca, daje wolność wyboru. Jan mógł wyrazić to, co myślał, ale czuł się niegodny zaszczytu ochrzczenia Jezusa, choć był wzorem ascetycznego stylu życia. Czy czujemy się przed Jezusem wolni, aby zgodzić się na to, czego żąda od nas Jezus?
Panie Jezu, w swym życiu spotkałem już tak wielu pokornych ludzi. Podziwiam ich, lecz samemu o tę pokorę nie zabiegam wystarczająco. Dziękuję za lekcję pokory udzieloną mi dzisiaj. Amen.