Czasem potrzebujemy przypomnieć sobie oczywiste prawdy. Jedną z nich jest ta dotycząca cierpienia i krzyża. Jezus Chrystus cierpiał dobrowolnie. To nie była zwykła uległość i poddanie się, jak często bywa w przypadku ludzi. On przyjął ciało, aby móc cierpieć i umrzeć. My odczuwamy ból, ponieważ jesteśmy słabi. On doświadczył bólu, bo sam tego pragnął. Jezus żył tą godziną od momentu wcielenia, ofiarując siebie samego. Przez całe życie pamiętał o tej misji: „Chrzest mam przyjąć i jakże jestem udręczony, aż się to wypełni” (Łk 12, 50). Czekając na moment chrztu krwi, doświadczył udręki. Piotrowi, który nie chciał o tym słyszeć, powiedział: „Idź za mną szatanie! Przeszkadzasz Mi!” (Mt 26, 46). Musiał czekać na swoją godzinę, ale kiedy wreszcie nadeszła, był przygotowany: „Wstańcie! Chodźmy!” (Mt 26, 46).
Panie Jezu, Ty wiesz jak często nie jestem gotowy, aby cierpieć. Udziel mi łaski większej uległości i poddania się woli Bożej. Chcę na nowo uwierzyć, że każde cierpienie przeżywane w łączności z Tobą ma zbawczy sens i jest uczestnictwem w Twojej ofierze. Amen.