Niewyobrażalna bieda i głód, wojny, ból i cierpienie, samotność, choroba, ludzkie tragedie. Wszystko to próbuje w nas zasiać ziarno zniechęcenia i wątpliwości, czy trwanie przy Bogu jeszcze ma jakikolwiek sens. O to pytali siebie apostołowie, gdy zrozumieli, że zabito ich Mistrza. To pytanie zadawali sobie więźniowie, którzy przeżyli Auschwitz. Gdzie było Bóg? Ksiądz Józef Tischner udzielił trafnej odpowiedzi: Bóg cierpiał wraz z więźniami. Bóg ogołocił się z wszelkich oznak wszechmocy, by być tak samo bezradnym i bezbronnym jak człowiek. Pozwolił się znów złożyć w ofierze za ludzkość, jak uczynił to na Golgocie. Jezus nie odszedł, jest z nami nadal. Cicho i niepozornie jest obecny w swoim Ciele i swojej Krwi. Jest obecny w każdym opuszczonym i potrzebującym naszej pomocy. Uczy nas nadal, jak mamy żyć, a czyni to przez każde słowo zapisane i zostawione nam w Ewangelii. Taką, a nie inną drogę obecności wśród nas wybrał Bóg. Ta obecność wymaga od nas nie tylko wiary, nadziei i miłości względem Boga, ale również zaangażowanie w działaniu względem bliźniego.
Jezu, Twoje ostatnie słowa na ziemi zapisane przez ewangelistę Mateusza to nie koniec, a dopiero początek! Chcę mieć w tym początku swój udział. Uczyń mnie swoim uczniem i naśladowcą. Amen.