Baldachim nad grobem św. Piotra Apostoła, Gian Lorenzo Bernini, Watykan, 1633 r.
Dzisiejsza Ewangelia kończy się zdaniem o odpuszczeniu grzechów. Zmartwychwstanie Jezusa oraz zesłanie Ducha Świętego znajdują swoje miejsce w formule rozgrzeszania. Słowa wypowiadane przez spowiednika mają moc. W nich przywołuje on zbawcze wydarzenia: „Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna, i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów”. Prosi także Boga: „Niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła”. W sakramencie pokuty i pojednania realizuje się wydarzenie, któremu Jezus nadał w Wieczerniku w dniu Pięćdziesiątnicy konkretny kształt. W tym kontekście każda nasza spowiedź jest małym wieczernikiem. W tym sakramencie działa Jezus, który przekazuje nam Ducha Świętego posłanego od Ojca, aby udzielił nam nie tylko przebaczenia, ale i pokoju.
Panie Jezu, Wieczernik był dla uczniów niczym konfesjonał. Przebaczyłeś mi zdradę, lęk zamieniłeś w pokój serca, i co najpiękniejsze – dałeś im swoją władzę i moc, aby odpuszczali grzechy. Dziękuję Ci za ten wielki dar. Amen.