„Koronacja Najświętszej Maryi Panny”, Bazylika Matki Bożej Większej
(Santa Maria Maggiore) Rzym, Jacopo Torriti około 1295–1296 r.
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny kieruje nasze spojrzenie ku niebu – ku celowi, do którego Bóg zaprasza każdego człowieka. Maryja, która przez całe życie wiernie odpowiadała na Boże wezwanie, została z duszą i ciałem wzięta do niebieskiej chwały. Jej Wniebowzięcie jest znakiem nadziei oraz zapowiedzią tego, co Bóg przygotował dla wszystkich, którzy Mu ufają.
Na mozaice widzimy Maryję siedzącą obok Chrystusa, który nakłada na Jej głowę koronę. Nie jest to jednak nagroda za ziemską wielkość, władzę czy bogactwo. Maryja zostaje ukoronowana dzięki swojej pokorze, wierze i całkowitemu zawierzeniu Bogu. Jej prawdziwa wielkość rozpoczęła się od prostych słów: „Niech mi się stanie według słowa Twego”.
Otaczający Chrystusa i Maryję aniołowie, gwiazdy oraz złote światło przypominają, że całe niebo raduje się wywyższeniem Matki Zbawiciela. Maryja nie zatrzymuje jednak naszej uwagi na sobie – wskazuje na Chrystusa, bo to On jest źródłem Jej chwały i naszego zbawienia.
Dzisiejsza uroczystość zachęca nas, abyśmy pośród codziennych trosk nie tracili z oczu wieczności. Każdy gest miłości, przebaczenia i wierności Bogu staje się krokiem prowadzącym ku niebu. Prośmy Maryję, aby uczyła nas żyć z ufnością i pomagała wybierać drogę prowadzącą do Jej Syna.
Maryjo! Zachwyca mnie Twoja miłość. Nie dozwól, aby moje serce stało się wrażliwe na słabych i ubogich. Zawsze pragnę o nich pamiętać jak Ty.